آلفردو جیمز پاچینو در نیویورک دیده به جهان گشود و پدرش سالواتور پاچینو (زاده شهر کورلئونه) کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو (دارای تبار آمریکایی-ایتالیایی) خانهدار بود. والدین او هنگامی که او بچه بود از هم جدا شدند. پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیلی بودند.
وی در دوران جوانی و در حالی که بیش از ۲۲ سال از بهار زندگیاش نمیگذشت مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش، زندگی چندان لذت بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند، مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آنجا اقامت کند.
ورود او به عرصهٔ بازیگری را باید سال ۱۹۶۹ دانست. پاچینو در این سال در فیلم ناتالی و من بازی کرد و دو سال پس از آن نیز ایفای نقشی در وحشت در نیلی پارک را پذیرفت. اما بازی در این دو فیلم هرگز او را راضی نکرد تا اینکه فرانسیس فورد کاپولا تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم پدرخوانده گرفت و نقش «مایکل کورلئونه» به او واگذار شد. رابرت ردفورد و جک نیکلسون و جمعی دیگر از بازیگران معروف سینما مورد آزمایش قرار گرفتند. اما کاپولا فقط پاچینو را انتخاب کرد. پاچینو برای این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که به آن نرسید.
در سال ۱۹۷۳ او در فیلمهای مترسک و سرپیکو بازی کرد. در مترسک نقش آدمی سرگشته را داشت که در پی هویت خویش است و در سرپیکو نیز یک پاچینوی تمام عیار بود. وی در این فیلم نقش فرانک سرپیکو افسر پلیسی را بازی کرد که فساد افسران مافوق خود را افشا میکند. پاچینو در همان سال بار دیگر نامزد دریافت اسکار شد اما باز هم این جایزه نصیبش نشد. اما منتقدان، جایزهٔ گلدن گلاب را به سبب بازی در سرپیکو به وی اهدا کردند.
از دیگر بازیهای چشمگیر پاچینو میتوان به حضورش در فیلمهای پدرخوانده ۲ (۱۹۷۴)، بعد از ظهر سگی(۱۹۷۵) و فیلم و عدالت برای همه(۱۹۷۹) اشاره کرد. پاچینو برای بازی در همه این فیلمها نامزد اسکار شد ولی مورد بی مهری اعضای اسکار قرار گرفت. او میگوید: «من برای اسکار بازی نمیکنم، چون بازیگری عشق من است، عشقی که هرگز نمیتوانم رهایش کنم».
او برای بازی در فیلم هایی چون کرامر علیه کرامر(۱۹۷۹)، اینک آخرالزمان، متولد چهارم جولای(۱۹۸۹) دعوت شد ولی او این پیشنهادها را قبول نکرد. هنگامی که کاپولا برای فیلم اینک آخرالزمان او را دعوت کرد، پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد: «من با تو به جنگ نخواهم آمد».
دههٔ ۹۰ را برای باید دههٔ نوینی برای پاچینو دانست، زیرا او که پس از بازی در فیلم انقلاب (۱۹۸۵) مبتلا به ذات الریه شده و مدت چهار سال نیز از عالم سینما دور مانده بود، در فیلم دریای عشق (۱۹۸۹) بار دیگر خوش درخشید.از فیلمهای معروف او در این دهه میتوان به دیک تریسی، پدرخوانده ۳(۱۹۹۰)، فرانکی و جانی(۱۹۹۱)، گلن گری گلن راس(۱۹۹۲)، راه کارلیتو(۱۹۹۳)، التهاب(۱۹۹۵)، تالار شهر(۱۹۹۶)، وکیل مدافع شیطان، دنی براسکو(۱۹۹۷) و خودی (فیلم)(۱۹۹۸) اشاره کرد.اما برترین فیلم او در این دهه، بوی خوش زن در سال ۱۹۹۲ میباشد که جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. او در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به همنوع را به بهترین شکل ممکن بیان میکند. علاوه بر جایزهٔ اسکار، جایزه گلدن گلاب نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او اعطا شد.زمانی که نقش شیطان در فیلم وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷) را ایفا کرد، همه بزرگان، نامداران و تماشاگران سینما و مردم عادی او را نابغه خواندند.
در سال ۱۹۹۶ از سوی انجمن گوتام جایزه ویژهٔ یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پش از آن نیز از سوی فستیوال بین المللی فیلم سن سباستین اسپانیا، جایزه مشابهی به او اهدا شد. او در سال ۲۰۰۲ در فیلم بی خوابی نقش یک کاراگاه را بازی کرد که در تعقیب یک قاتل حرفهای است. تاجر ونیزی (۲۰۰۴) را باید بهترین فیلم او از سال ۲۰۰۰ به بعد دانست.
کمتر بازیگری در سینمای جهان میتوان سراغ گرفت که نظیر پاچینو قدرت بازی با چشم را داشته باشد. چشمان پاچینو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و میتوان برق خاصی را در دیدگان وی احساس کرد. این یکی از امتیازات منحصر به فرد او است و فیلم پدرخوانده ۲ اوج بازی وی با چشمهایش به شمار میرود. قدرت و تأثیر نگاه او صحنههای جاودانهای را در تاریخ سینمای جهان خلق کرده است. بهعنوان مثال بازی استثنایی او در سکانس مرگ سولاتسو و پلیس خیانت کار در فیلم پدر خوانده۱، استعداد بی نظیرش را به نمایش میگذارد.
پاچینو در بازیگری دارای سبک ویژهای است و به واقع سرشار از استعداد است و به خوبی میتواند ایفاگر هر نقشی باشد. نکتهٔ برجسته در بیشتر بازیهای او این است که مخاطب را با خود همراه میسازد. فرانسیس فورد کاپولا درباره او میگوید: «اگر کارگردان نمیشدم دوست داشتم یک پاچینو بودم». صدای گرم و دلنشین او در بازی به پاچینو کمک فراوانی میکند، گویی اعضای بدنش همه هنگام بازی واقعاً بازیگر هستند.
در میان ستارههای هالیوود، بازیگران انگشت شماری چون مارلون براندو را میتوان یافت که صدایی مانند او داشته باشند. پاچینو تاکنون ازدواج نکردهاست اما دارای سه فرزند است كه یکی از آنان دختریی به نام جولی ماریاست (متولد ۱۹۸۸) که در پی رابطهٔ چندین سالهاش با مربی بازیگری آموزشگاه لی استراسبرگ، «جن ترنت»، به دنیا آمد و دو فرزند دیگرش دوقلوهایی با نامهای انتون و اوليويا هستند (متولد۲۰۰۱) كه آنها نيز ثمرهٔ رابطه ناموفقش با «بورلی دی آنجلو» بودند.
آل پاچینو در زندگی شخصی خود چیزی برای مخفی کردن ندارد و شاید به همین دلیل نزد مطبوعات و روزنامهنگاران از محبوبیت ویژهای برخوردار است. او انسانی وارسته و درستکار است که همواره تلاش دارد به همنوعان خود، آن هم به هر شکل ممکن کمک نماید و همین موضوع سبب شده تا وی دوستداشتنی باشد.
آلفردو جیمز پاچینو ۱۹۶۹ میلادی تا کنون
نام اصلی
تولد
سالهای فعالیت
جوایز
۱۹۹۲ - برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - بوی خوش زن
۱۹۷۵ - برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد - بعدازظهر سگی
۱۹۷۵ - برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد - پدرخوانده ۲.
۲۰۰۳ - برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد - فرشتگان در آمریکا.
۱۹۹۲ - برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد - بوی خوش زن.
۱۹۷۳ - برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد - سرپیکو.
- ناتالی و من
- وحشت در نیلی پارک
- عدالت برای همه
- مترسک
- پدرخوانده
- پدرخوانده ۲
- پدرخوانده ۳
- انقلاب
- دیک تریسی
- گلن گری گلنراس
- راه کارلیتو
- التهاب
- شهرداری
- دنی براسکو
- خودی (فیلم)
- دنی براسکو
- صورت زخمی
- خودی
- بوی خوش زن
- سرپیکو
- مخمصه
- روش کارلیتو
- وکیل مدافع شیطان
- بعدازظهر سگی
- کافه چینی
- بیخوابی
- اسلم وان
- مردمی که میشناسم
- گیگلی
- تازه سرباز
- فرشتگان در آمریکا
- تاجر ونیزی (فیلم، ۲۰۰۴)
- دو نفر برای پول
- ۸۸ دقیقه
- مشعل
- فرانکی و جانی
برای مشاهده بیش از ۵۰۰ تصویر گوناگون از آل پاچینو به ادامه مطلب بروید
ادامه مطلب>>>
|
از عشق و شیاطین دیگر | ||||||||||||||
|
شاخه: رمان
| ||||||||||||||
|
|
(دانلود| http://armanpotter.blogfa.com |
|
|
چرند و پرند | ||||||||||||||
|
شاخه: رمان
| ||||||||||||||
|
|
(دانلود| http://armanpotter.blogfa.com |
|
|
تفکرات تنهایی | ||||||||||||
|
شاخه: رمان
| ||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
منبع : http://irpdf.com
نوشته: سمیه کرمی 
  عنوان: خورشید عر.یان [1]
نویسنده: ایزاک آسیموف [2] مترجم: هِروس شبانی ناشر: شقایق چاپ اول: 1375 --------------------------------------- مقدمه:
خورشید عر.یان سومین داستان بلند از مجموعهی بنیاد است. سبک نگارش داستان، همانند غارهای پولادی، کارآگاهی است ولی در حال و هوای علمی-تخیلی. در این داستان نیز، کارآگاه الیاس بیلی به همراه آر دانیل اولیواو که رباتی انساننما است، در یک پروندهی جنایی همکار هستند تا راز یک قتل را کشف کنند. فضای داستان در غارهای پولادی، زمین بود. اما در خورشید عریان، همان طور که شاید از اسمش مشخص باشد، ماجرا در سطح باز سیارهی سولاریا و زیر خورشید عریان آن سیاره میگذرد. این داستان جزو آثار قوی و محبوب آسیموف محسوب میشود و در زنجیرهی داستانهای مجموعهی بنیاد، حلقهای ارزشمندی است. از نکات برجستهی داستانهای بنیاد، قطعاً موضوعات جامعهشناسی است که در این داستانها مطرح میشود و مورد بحث قرار میگیرد. جوامع مطرح شده در این داستانها اگرچه متعلق به آیندهای دور و جهانهایی خیالی هستند، با این حال جوامعی انسانیاند و مسائل مطرح شده در آنها، همان چیزهایی است که بشریت از ابتدای تاریخ تا به حال درگیر آنها بوده است. جایی در کتاب «لبهی بنیاد کهکشانی»، وقتی صحبت از دموکراسی میشود، یکی از شخصیتها میگوید: «از بیست هزار سال پیش دموکراسی جز در دورههای کوتاهمدت به خدمت گرفته نشده و اگر هم شده از هم پاشیده.» در این جمله خوب میتوان عقیده آسیموف را دربارهی نظامهای سیاسی و اجتماعی بشریت دید. آن چه امروز در دنیای ما شکل گرفته تا هزاران سال بعد از ما همچنان دلمشغولی نسل بشر خواهد بود. همان طور که گفته شد ماجرای خورشید عریان در سیارهی سولاریا اتفاق میافتد. سولاریا یکی از پنجاه جهانی است که به دست بشر مسکونی شده. اهالی این جهانها بعد از اصلاح ژنتیکی بدنهایشان و تغییر دادن محیط زیستشان که عمری طولانی در حد چهار دهه به آنان بخشیده، خود را از اجداد زمینیشان به کل جدا کردهاند. در این داستان جامعهی سولاریا که خیلی هم خاص است، با جامعهی زمین مقایسه میشود. خلاصهای کوتاه از داستان: الیاس بیلی به طور ناگهانی و خیلی شتابزده برای یک ماموریت به سولاریا فرستاده میشود. در سولاریا یک نفر به قتل رسیده است. چیزی که در کل تاریخ این سیاره اتفاق نیافتاده بوده. در سولاریا کسی دلیلی برای کشتن کسی ندارد و به دلیل فرهنگ خاص سولاریا، امکان قتل یک انسان به دست انسانی دیگر وجود ندارد. روباتها هم به خاطر قوانین سهگانه هرگز نمیتوانند به انسانی آسیب برسانند. با این حال کسی باید ریکین دلمار را به قتل رسانده باشد. از آن جا که هیچ گاه قتلی در سولاریا اتفاق نمیافتد و جنایتی صورت نمیگیرد، در سولاریا ادارهی پلیس و دایرهی جنایی وجود ندارد. و حتا در جهانهای دیگر هم پلیس کارآمدی وجود ندارد. پس سولاریا به درخواست ائورورا از زمین کمک میجوید و الیاس بیلی به سولاریا میرود. در این ماموریت آر.دانیل اولیواو، ربات انساننمایی که در پروندهی قبلی [3] همراه او بوده نیز با وی به سولاریا میآید. گلادیا دلمار، همسر مقتول تنها مظنون پرونده است. با این حال او هم نمیتوانسته قاتل باشد. مقتول به وسیلهی شی سنگینی که به سرش خورده از پا در آمده است. این شی هرگز کشف نشده و گلادیا قدرت زدن چنان ضربهای را نداشته. او هنگام وقوع قتل، در مکان دیگری از عمارت بوده و حتا محل آزمایشگاه شوهرش را هم نمیدانسته است. در این میان، اجتناب سولاریاییها از دیدار رو در رو، کار را برای بیلی بسیار سخت میکند. با این حال او بالاخره به شکلی از پس قضیه بر میآید. سولاریا: مشخصات جامعه: سولاریا آخرین کرهای است که به دست فضاییان مسکونی شده. جمعیت بیست هزار نفری سولاریا همگی افرادی ثروتمند و راحتطلب هستند که در عمارتهای بزرگ با روباتهایشان زندگی میکنند. تعداد روباتها در سولاریا به دویست میلیون میرسد. یعنی بیست هزار روبات در مقابل یک انسان. سولاریاییها بهترین سازندهی روبات میان جهانهای فضایی هستند و بهترین متخصصان در این زمینه را دارند. اما چیزی که به واقع سولاریا را از زمین و حتا از دیگر دنیاهای فضایی منفک میسازد فرهنگ غریب آن است. سولارییها نسبت به دیدار رو در رو با همدیگر دچار نوعی نفرت و بیزاری هیستریک هستند. آنها حتا از تصور این که هوایی را تنفس کنند که دیگری تنفس کرده، دچار نفرت و دلبه همخوردگی میشوند. هر سولاریایی به تنهایی با سپاه عظیم روباتهایش، در عمارت بزرگش زندگی میکند. البته تنهایی سولارییها در عمارتهایشان مطلق نیست. طبق قانون زن و شوهر باید با یکدیگر در یک عمارت زندگی کنند. با این حال حتا زندگی زناشویی هم در سولاریا آن مفهوم آشنا را ندارد. زن و شوهر داخل یک عمارت هر کدام بخش مجزای خود را دارد و حتا از مکان زندگی دیگری خبر ندارد. روابط زناشویی بین زوجین فقط با قرار قبلی و در حالتی آمیخته به نهایت نفرت و انزجار و فقط به قصد فررزنددار شدن میباشد. برای مشاهده متن کامل پست بر روی لینک ادامه مطلب کلیک کنید |
ادامه مطلب>>>